شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16905

احمد در نقاشی، در کشیدن یال و قارب اسب مشکل دارد.

پیدا کردن آشنا در چنان بیقوله‌ای، غنیمت بود و تسلّایی به شمار می‌رفت.

آرامشی همراه با طمأنینه در چشم بی‌نور پیرمرد بود، آن‌چنان که در مجسّمه فرائنه هست.

پیرمرد، شندرغازی از وزارت فرهنگ می‌گرفت که صرف مخارج خانه‌اش و معیشت می‌شد.

یا به تشویش و غصه راضی باش                          یا جگربند پیش زاغ بنه

 مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا                               گر تو شکیب داری طاقت نماند ما را

 اول اندیشه و آنگهی گفتار                                            پای بست آمده است و پس دیوار

 به بازوان توانا و قوّت سر دست                           خطاست، پنجه مسکین ناتوان بشکست

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی                    به غمت که هرگز این غم ندهم به هیچ شادی

ز تو دارم این غم خوش به جهان از این چه خوش‌تر؟          تو چه دادیم که گویم که از آن بِهَم ندادی

چه خیال می‌توان بست و کدام خواب نوشین                      به از این درِ تماشا که به روی من گشادی

تویی آن که خیزد از وی همه خرّمی و سبزی                     نظر کدام سروی؟ نَفَس کدام بادی؟