شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9252

هر چه از آن خلط و خون زیبا بود / مبتلای آن شدن بیجا بود

جهان پیر رعنا را ترحم در جبلیت نیست / ز مهر او چه میپرسی در او همت چه می بندی 

در مصاف دشمنان گر با کمان شورش گرفت / مرد در جوشن بلرزد پیل در بر گستوان

غبغب سیمین که کمر بست از آب / قوس و قزح شد ز تف آفتاب

با خیال او قناعت می‌کنم،‌ من کیستم / تا وصالش در دلِ امیدوارم بگذرد؟

شنیدی روزی آدم چه شد از خوردن گندم / به نان جو قناعت کن ز نانِ گندمین این‌جا

روزی ما را ز خوان سیر چشمی داده‌اند / بی‌نیاز از ناز نعمت‌های الوانیم ما

سیر است چشم شبنم من، ور نه شاخ گل / آغوش باز کرده صلا می‌دهد مرا

دگر بقیه ابداع شیخ امین الدّین / که یُمن همّت او کارهای بسته گشاد

سرور اهل عمایم شمع جمع انجمن / صاحب صاحبقران خواجه قوام‌الدین حسن

 ساقی بیار می که ز تکفیر شیخ شهر / نتوان گذشتن از سر عیش مدام خویش

دگر گویم چو حاجی قوام دریا دل / که نام نیک ببرد از جهان به بخشش و داد