شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 22935

همه ارکان چو لباس آمد و صنعش چو بدن / چند مغرور لباسی بدن انسان بین

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

گر بزند بی‌گناه عادت بخت منست / ور بنوازد به لطف غایت احسان اوست

 سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه مرنج /  ما که باشیم که اندیشه ما نیز  کنند

 ز خود بگسل ولی زنهار زنهار / به عشق آویز و عشق از دست مگذار

دل نيست کبوتر که چو برخاست نشيند/از گوشه بامی که پريديم، پريديم

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم/ امّید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

باز با من هر زمانش خشم و نازی دیگر است / خشم و ناز او نمی‌دانم که باز از بهر چیست

مگر به خویش دلالت کنی مرا، ورنه / شده است خشک چو سنگ نشان دلیل از تو (تشبیه ـ اشتقاق)

مهر روی‌اش که آب آتش برد / خاک بر دست آب و آتش ریخت (جناس ـ تشبیه)

مدان آن نرگس سرمست را در خواب می‌بینم / عجب مستی است که کش پیوسته در محراب می‌بینم (واج آرایی - مجاز)

بر جای رطل و جام می، گوران نهادستند پی / بر جای چنگ و نای و نی، آواز زاغ است و زغن (سجع مطرف ـ جناس)