شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 26338

هخامنشیان- حدود ۳۰۰ ق.م تا ۷۰۰ م

هخامنشیان- ۵۵۹ ق.م تا ۳۳۰ ق.م

اشکانیان- ۳۰۰ ق.م تا حدود ۷۰۰ م

اشکانیان- ۳۳۰ ق.م تا ۵۵۹ م

سه

پنج

چهار

شش

شاهنامه ابومنصوری حدود سال 346 قمری، به دست عده‌ای از دانشوران خراسان، نوشته شد.

اصل تفسیر طبری را محمدبن جریر طبری به زبان عربی نوشته است و ابوعلی بلعمی آن را به فارسی ترجمه کرده است.

در نثر این دوره هنوز آوردن اصطلاحات علمی و اشعار و امثال رایج نشده است.

نثر این دوره بیشتر به موضوع‌های حماسی، ملی و تاریخی توجه دارد.

قرن سوم و نیمه اول قرن چهارم، شکست ساسانیان از ترکان آل افراسیاب   

قرن چهارم و نیمه اول قرن پنجم ، شکست ترکان آل افراسیاب از سامانیان

قرن چهارم و نیمه اول قرن پنجم، شکست سامانیان از ترکان آل افراسیاب

 قرن سوم و نیمه اول قرن چهارم، شکست سامانیان از سبکتگین

زبان پارسی میانه یا پهلوی زبان رسمی دوران ساسانی بود. این زبان اساساً به ناحیه پارس تعلق داشت و آن را «فارسی ‌نو یا دری» نامیده‌اند.

زبان‌فارسی باستان در دوره هخامنشی رایج بود. آثار بر جای مانده این زبان، فرمان‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی است که به خط میخی نوشته شده است.

آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده، بیشتر آثار دینی زرتشتی است. آثار ادبی پهلوی به سبب اهمیتی که سنّت شفاهی در ایران پیش از اسلام داشته، غالباً به کتابت درنیامده بود.

زبان پارتی در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان تألیف می‌شده است. این زبان در شمال و شمال شرقی ایران متداول بوده است.