شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: گیرنده‌های حسی | آزمون شماره 10954

منفذ هر جوانه چشایی در نقطه مقابل محل خروج رشته‌های عصبی از جوانه قرار دارد.

آکسون‌های گیرنده‌های بویایی پس از خروج از بینی به لوب‌ بویایی می‌روند.

با ارتعاش استخوان رکابی، پیام عصبی به گوش درونی منتقل می‌شود.

حساسیت گیرنده‌های استوانه‌ای از گیرنده‌های مخروطی، نسبت به نور بیشتر است.

به منظور تحریک نخستین گره رانویه، اتصال مولکول‌های ناقل عصبی به انتهای رشته دارینه در گیرنده ضروری است.

در پی افزایش غلظت یون‌های سدیم در محل پوشیده شده توسط غلاف میلین، کانال‌های دریچه‌دار پتاسیمی فعالیت می‌کنند.

به دنبال تغییر در شکل ظاهری در لایه‌‎های پیوندی اطراف انتهای دارینه، فعالیت نوعی پمپ پروتئینی در غشای گیرنده افزایش خواهد یافت.

پس از فعالیت انواعی از کانال‌های دریچه‌دار غشای گیرنده، ناقل عصبی مترشحه از گیرنده‌های حسی به یاخته پس سیناپسی متصل می‌شود.

گیرنده‌های فشار خون در دیواره رگ‌ها تنها در حفظ فشار سیاهرگی نقش دارند.

عمقی ترین گیرنده‌های حسی در رگ‌های با خون تیره یافت می‌شوند.

سطحی ترین گیرنده‌های حسی در پوست که در بافت پوششی قرار دارند، قطعاً فاقد پوششی از بافت پیوندی‌اند.

سطحی ترین گیرنده‌های حسی در پوست که در بافت پوششی قرار دارن، قطعاً متعلق به دارینه‌های فاقد انتهای آزاداند.