شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 7454

گر تو به شمشیر و تیر حمله بیاری رواست

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد

وز من جفا نیاید دانم که نیک دانی

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه 

ما ز یاران چشم یاری داشتیم / خود غلط بود آنچه می‌پنداشتیم (فاعلاتن فاعلاتن فاعلن)

قامتش را سرو گفتم سرکشید از من به چشم / دوستان از راست می‌رنجد نگارم چون کنم (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن)

صبح برآمد ز کوه چون مه نخشب ز چاه / ماه برآمد به صبح چون دم ماهی ز آب (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

دایم گل این بستان شاداب نمیماند / دریاب ضعیفان را در وقت توانایی (مستفعل مفعولن مستفعل مفعولن)

من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را / وین دلاویزی و دلبندی نباشد موی را

شرحت کسی نداند، وصفت کسی نخواند / همچون تو ماه سیما، در بحر و بر نباشد

امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را / یا وقت بیداری غلط بودست مرغ بام را

چنان  خوب‌رویی  بدان  دلربایی / دریغت نیاید  به  هر کس نمایی

الف/ پ

ت/ ب

ت / پ

ب / الف

زان پرده می‌گشاید دلبند نازنینم                تا در نظر نیاید زیبا نگار چینم

هر گوشه کمین کرده ابروی کماندارش           در صید نظربازان بگشاده کمینش بین

تا به جفایت خوشم ترک جفا کرده‌ای         این روش تازه را تازه بنا کرده‌ای

قامت به ناز افراخته خلقی ز پا انداخته         دل‌ها مسخّر ساخته کشورستانی را ببین