شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30992

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن/ که بدعهد از پشیمانی، پشیمان زود می‌گردد

گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم/ ور خوار چون خارم کنی، ای گل! بدان خواری خوشم

گو به سلام من آی با همه تندیّ و جور/ وز من بیدل ستان جان به جواب سلام

پای استدلالیان چوبین بود/ پای چوبین سخت بی‌تمکین بود

بی ‌گل روی تو بس خار که در پای من است / کیست کز پای برون آورد این خار مرا (کنایه ـ تشبیه)

حافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بس / در بند آن مباش که نشنید یا شنید (تکرار ـ ‌کنایه)

ببین پیاله هزاران به روی دشت ز لاله / به روی دشت قدم نه به روی دست پیاله (واژه‌آرایی ـ تشبیه)

دستبرد و زور تو منسوخ کرد اندر جهان / دستبرد رستم دستان و زور زال زر (واج‌آرایی ـ واژه‌آرایی)

من مانده‌ام مهجور از او دیوانه و رنجور از او / گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

کنم با وصل و هجران صبر چندانی که بتوانم / که باشد صبر در آغاز صبر و نوش در پایان

امید لذت و عیش از مدار چرخ مدار / که در دیار کرم نیست ز آدمی دیار

به جانت کز میان جان ز جانت دوست‌تر دارم / به حقّ دوستی جانا که باور دار سوگندم