شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9562

دوره سلطنت رضا خان را دوره درخشش نیما و جدال بر سر شعر کهنه و نو می دانند.

از آغاز حکومت رضاخان تا روی کار آمدن محمدرضا، فضای سیاسی آزادتری نسبت به دوره قبل بر ایران حاکم بود. 

نیما و پیروانش مانند اخوان ثالث و سهراب سپهری تلاش هایی در تغییر شعر فارسی داشتند که آنها را پیشگامان شعر نو خوانده اند. 

بهتر است شروع واقعی شعر نو را از سال ۱۳۳۲ یعنی همزمان با کودتای ۲۸ مرداد دانست.

دهان غنچه‌لب و روی چون گلستانت / بهاروار چو گل سر به سر جهان خوش کرد (لف و نشر، تشبیه)

گمان مبر که ز خاطر کنم فراموشت / ز پیش می‌روی اما نمی‌روی از یاد (تلمیح، تضاد)

می‌توان یک عمر پوشیدن که باشد تازه‌رو / کسوت عریان‌تنی را تار و پود دیگر است (مراعات نظیر، تناقض)

به صحن باغ و طرف راغ و زیر سرو و پای جو / بزن گام و بجو کام و بخور جام و بکش ساغر (تناقض، لف و نشر)