شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18953

کوه و دریا و درختان همه در تصبیح‌اند / نه همه مستمعی فهم کنند این اسرار

خبرت هست که مرغان سحر می‌گویند / آخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار

که تواند که دهد میوه‌ی الوان از چوب؟ / یا که داند که برآرد گل صد برگ از خار

عقل حیران شود از خوشه‌ی زرّین عنب / فهم عاجز شود از حقّه‌ی یاقوت انار

کس می‌نزند دمی در این معنی راست / کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست

بیار باده‌ی رنگین که یک حکایت راست / بگویم و نکنم رخنه در مسلمانی

بازگویم نه که این صورت و معنی که تو راست / نتواند که ببیند مگر اهل نظرت

یاد باد آن که به اصلاح شما می‌شد راست / نظم هر گوهر ناسفته که حافظ را بود

دل کند جان تا تماشایش کند، لیکن چه سود / می‌رود چون از تماشایش دل از جان بیشتر

میان لاله و نرگس چه فرق هر دو خوشند / که گل به طرف چمن هر چه هست عشوه‌گریست

بدین دو روزه تماشای زندگی بیدل / کدام شوق و چه عشق این قدر هوس هم نیست

 گفتم این جام‌ جهان‌بین به تو کی داد حکیم / گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد

از بهر چه، ای پیر هشیوار هنربین                     بر اسپ هوا کرد دلت بار دگر زین؟

راحت بنمایم سوی دین گر تو نگیری            اندر دل از این پند پدروار پدر کین

این است تو را منزل و زاد، ای سفری مرد         برگیر، هلا، زاد و همه بار سفر زین

دار گذر است اینت، به پرهیز و به طاعت      بشتاب و بپرهیز و رو از دار گذر هین