شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 7385

یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی

شاهد آن نیست که در سیل غمش این همه نیست

هر دم از این باغ، بری می‌رسد

گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود / مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟ / ز داد این همه بانگ و فریاد چیست؟

سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیات / چون گل نسرین بخندان خار غم فرسود را

دور بگردان و مرا ده نخست / جان مرا تازه کن ای جان‌فزا

آن که می‌گوید نظر در صورت خوبان خطاست / او همین صورت همی‌بیند ز معنی غافلست

گر من از دوست بنالم نفسم صادق نیست / خبر از دوست ندارد که ز خود باخبر است

گر مطیع خدمتت را کفر فرمایی بگوید / ور حریف مجلست را زهر فرمایی بنوشد

بر سر شطرنج چُست است این غراب / تو مبین بازی به چشم نیم‌خواب

همه ماهی تن و آورده به کف جام صدف: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

ز باغت به جز بوی و رنگی نبینم: فعولن فعولن فعولن فعل

هیچ صاحب درد را صاحب دوایی برنخاست: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

تو را نازی است اندر سر که عالم برنمی‌تابد: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن