شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10794

من  مر غَ کی / پر بس  ته  ام / زان  در  قفس/ بن شستِ  ام/ گر  زان کِ بش /کس ت قفس/ بن مو دَ می/ پر واز  را

من  مر غَک  ی / پر بس  تِ  ام  ز / ان  در  قفس/ بن شس تِ  ام/ گر  زان کِ بش /کس تی قفس/ بن مو دَ / می پر واز  را

من  مر غَ  کی / پر بس  تِ  ام / زان  در  ق فس/ بن شس تِ  ام/ گر  زان کِ بش /کس تی ق فس/ بن مو دَ می /  پر وا  ز  را

من  مر غَ  کی / پر بستِ  ام  /  زان  در  ق فس/ بن شسته  ام/ گر  زان کِ بش /کس تی ق فس/ بن مو دَ می/  پر وا  ز  را

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

او می رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

همایی چون تو عالی‌قدر حرص استخوان تا کی/ دریغ آن سایۀ همت که بر نااهل افکندی

هر ساعت از نو قبله‌ای با بت‌پرستی می‌رود/ توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

توانگری، صدرنشین، پست فطرت

خردمندان، پرخاشجو، تلفنچی

فروزانفر، هواداری، تنگدستی

پذیرایی، سرفرازی، پرده‌در

چو شد روز رستم بپوشید گبر / نگهبان تن کرد بر گبر، ببر

 مگر می‌‌نبینی که دَد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام

 به موسی کهن عمر کوته امید / سرش کرد چون دست موسی سپید

بگویم مثالی از این عشق سوزان / یکی آتشی در نهانم فروزان