شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 1: شکر نعمت | آزمون شماره 1446

زیور- تاریکی ها - دارای نشان- خوشبو- برگزیده

زینت- مرغ- داغ دار- باد ملایم- خلوص

زیور- تاریک- شناخته شده- خوش‌بو- روشن

زینت- مرغ- دارای نشان- معطّر- روشنی

بط: مرغابی / ممّد: یاریگر / وظیفه: وجه معاش / خِلعت: جامهٔ دوختهکه بزرگی به کسی بخشد

شِبه: همسان / جود: سخاوت / تاک: رز / شفیع: پایمردی

موسم: زمان / ناموس: شرافت / قسیم: زیبا / کریم:  سخاوتمند 

جزا: پاداش کار نیک / پوییدن: رفتن / جسیم: خوش‌اندام / کاینه: موجود جهان

ظاهر درویشی ، جامعهً ژنده است و موی سِتُرده و حقیقت آن ، دل زنده و نفس مرده .

سرّ عشق نهفتنی است نه گفتنی و بساط مهرِ پیمودن نیست و نمودنی .

خویش را به راستگویی معروف کن تا اگر وقتی به ضرورت دروغ گویی ،از تو بپذیرند .

عمل دیوان مثل سفر دریاست ، بیم جان دارد و امید نان .

سزا: سزاوار، شایسته، لایق

وهم: پندار، تصور، خیال

شبه: مثل، مانند، همسان

جود: بخشش، سخاوت، کریم

در بهار از نکهت گل بوی وصلت يافتم / وه! که می‌آيد خزان و می‌دهد ياد از فراق

گل از چمن شد و بلبل گذشت و رفت بهار / ز دوری که من بی‌زبان کنم فرياد؟

فصلی از ديباچه‌ی حسن تو می‌خواند بهار / لاجرم رخسار گل را از حيا، تر می‌کند

آراست دگر باره جهان‌دار جهان را / چون خلد برین کرد زمین را و زمان را