شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 16615

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اوایل قرن دهم به مدت 300 سال سبک غالب متون ادب فارسی بود.

در اواخر دوره مغول، بساط حکومت آخرین خلیفه عباسی برچیده شد و زبان عربی و نگارش به آن از رونق افتاد.

زبان و ادبیات فارسی در این دوره دچار سستی و نابسامانی گردید.

در این دوره قالب‌های جدیدی در شعر و نثر پدید نیامد.

رواج برخی از هنرها مانند مینیاتور، معماری، تذهیب

تأثیرپذیری کم و بیش بازماندگان تیمور از فرهنگ ایرانی

نگاشته شدن و آراسته شدن شاهنامه فردوسی و قرآن کریم به خطّ خوش و تصاویری زیبا

خلق آثار ادبی و تحقیقی خلاقانه و نوآورانه

عبید زاکانی

حمدالله مستوفی

سلمان ساوجی 

جامی

شعر قرن نهم نرم و دلنشین و برخوردار از معانی عمیق انسانی و آسمانی شد و اکثر شاعران از حاکمان روی برتافتند.

در قرن هفتم به دلیل بی‌اعتقادی برخی از ایلخانان مغول، فرصتی پدید آمد تا صاحبان مذهب‌های مختلف عقاید خود را ابراز کنند.

در عهد بازماندگان تیمور، علاوه بر گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی نیز ادامه یافت.

نثر در قرن هفتم بیشتر به دو جریان گرایش پیدا کرد: یکی ساده‌نویسی و دیگر پیچیده‌نویسی با محتوای عمدتاً تاریخ ایران باستان.