شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 24067

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند / که به بالای چمان از بُن و بیخم برکند

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد / دل رمیده ما را انیس و مونس شد

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت / که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

الف _ د

ب _ د

الف _ ج 

ب _ ج

گفت شیخ آن نومرید خویش را / امتحان کرد آن نکواندیش را

تافت ز آن روزن که از دل تا دل است / روشنی که فرق حقّ و باطل است

سخت راسخ خیمه ‌گاه و میخ او / بوی خون می‌آیدم از بیخ او

وزان کس که خیری بماند روان / دمادم رسد رحمتش بر روان