شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 23663

پ،ت

ب،ث

الف،پ

الف، ب

اشعار اندک باقی‌مانده از زبان پارتی در میان اندرزنامه‌های منثور مانند «یادگار زریران» به جای مانده است.

زبان دری، زبان درباری ساسانیان است که نخست در مرکز و شمال شرقی ایران رواج یافت.

فرمان‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی به خط میخی و به زبان فارسی میانه نوشته شده است.

زبان پهلوی، زبان رسمی ساسانی است که اساساً به ناحیه پارس تعلق داشته است.

«کسایی مروزی» پس از «ناصرخسرو» قصیده‌ای تمام و کمال در موضوع موعظه و نصیحت سروده است.

رایج‌ترین انواع شعر فارسی در این دوره، حماسی، مدحی و غنایی بود.

شعر حکمی در دوره سلجوقیان به پختگی رسید.

داستان‌سرایی و قصه‌پردازی و آوردن حکایت‌ها و مثل‌ها در شعر این دوره آغاز گشت.

سپهدار چون پیش لشکر کشید/ یکی ژرف دریای بی بُن بدید

در قالب این خاکیان عمری است سرگردان شدم / چون جان اسیر حبس شد، جانانه را گم کرده ام

عقیقی شرابی که در آبگینه / درخشان شود چون سهیل یمانی

جادویی آغاز کرده است آتش ارنه از چه رو/ گاه پشتش روی گردد گاه پایش سر شود