شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15305

خورشید چراغدان و عالم فانوس / ما چون صُوَریم کاندر او حیرانیم

اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را /  به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان / قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو

چو در عالم زدی تو آتش عشق / جهان گشته است هم‌چون دیگ حلوا

همه شب تا به سحر از غم رویت شادیم / به امیدی که بیایی تو به غم‌خواری ما

اگر روزی به دست آرم سر زلف نگارم را / شمارم مو به مو شرح غم شب‌های تارم را

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم / کز کجا برگ گلی مشک ‌تر آورده برون

مسلم است بر آن شمع‌ها سرافرازی / که زندگانی خود را به انجمن بخشند