شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17879

آمدِ  کار من و رشته تسبیح یکی است / که ز صد رهگذرم ، سنگ به سر می آید

دندانه های کاخ خسایارشا هنوز / از شوکت قدیمی خود گفت و گو کنند

ز خارزار تعلق ، کشیده دامان رو / که بحث بر سر یک سوزن مسیحا رفت

چون نبود او را معیّن خانه ای / هر کجا دید، رخت آن جا نهاد

مجال خواب نمی‌باشدم ز دست خیال / در سرای نشاید بر آشنایان بست

نمی‌توانم بی او نشست یک ساعت / چرا که از سر جان بر نمی‌توانم خاست

پنجه دیو به بازوی ریاضت بشکن / کاین به سرپنجگی ظاهر جسمانی نیست

پندم مده ای دوست که دیوانه سرمست / هرگز به سخن عاقل و هشیار نباشد

تعالی الله یکی بی‌مثل‌ومانند / که خوانندش خداوندان خداوند

فلک‌بر‌پای‌دار و انجم‌افروز / خرد را بی‏‌‏میانجی حکمت‌آموز

نگه‌دارنده‌ی بالا و پستی / گوا بر هستیِ او جمله هستی

ورای هرچه در گیتی اساسی است / برون از هر چه در فکرت قیاسی است

ز دیبای پر مایه و پرنیان / بر آن گونه شد اختر کاویان

همه جامه تا پای بدرّید پاک / بر آن خسروی تاج پاشید خاک

چنین سال سیصد همی رفت کار / ندیدند مرگ اندر آن روزگار

بسان پلنگ ژیان بُد به خوی / نکردی به جز جنگ، چیز آرزوی