شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 14095

ادیبان این دوره بیشتر به ظاهرسازی و به صنایعی مثل معماپردازی، سرودن اشعار ذوقافیتین و از این قبیل روی آوردند.

از دیگر ویژگی‌های نثر این دوره داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است.

به وجود آمدن سستی و ضعف در ساخت دستوری جملات نثر از ویژگی‌های دیگر این دوره است.

در این دوره برخی نویسندگان، کتاب‌های ساده را به زبان مشکل بازنویسی می‌کردند.

نیاز به آرامش و توجه به امور اخروی بعد از حمله مغول، باعث رواج بیشتر تصوف شد.

داخل شدن لغات قبایل ترک و مغول به نثر فارسی که در دوره ایلخانان مغول بیشتر نمود یافت.

علی رغم رواج اسلوب ساده تاریخ نویسی در قرن هشتم، نمونه هایی به نثر پیچیده نیز در این دوره یافت می شود.

فراگیری زبان عربی به سبک قدیم، حتی بعد از سقوط بغدا به دست هلاکو نیز ادامه داشت.

اگرچه صبر من از روی دوست ممکن نیست / همی‌کنم به ضرورت چو صبر ماهی از آب

نگذرد یاد گل و سنبلم اندر خاطر / تا به خاطر بود آن زلف و بناگوش مرا

مرا که گفت دل از یار مهربان بردار / به اعتماد صبوری که شوق نگذارد

خاک بر سر مرا نباید کرد / نبود خاک مر مرا درخورد

سیر سپهر و دور قمر را چه اختیار / در گردش‌اند برحسب اختیار دوست

چون غمت را نتوان یافت مگر در دل شاد / ما به امید غمت خاطر شادی طلبیم

شهریارا، برخور و شادی کن و رامش فزای / زین همایون‌نوبهار و زین مبارک‌روزگار

دریغ مدت عمرم که بر امید وصال / به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق