شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 15534

کتاب «ظفرنامه شامی» قدیمی‌ترین تاریخ نوشته شده درباره مغول است که در آن نویسنده به دستور امیر تیمور، زبان ساده عامه را به‌کار برده است.

ملّاحسین واعظ کاشفی، کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را انوار سهیلی نامید.

در دوره تیمور داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی، سرعت بیشتری پیدا کرد و این جریان تا مدّت‌های طولانی در زبان فارسی ادامه یافت.

امیرعلی شیرنوایی کتاب «محاکمه اللغتین» را به عربی نوشت.

یاد باد آن‌که ز چشم خوش و لعل لب تو / نقل مجلس همه بادام و شکر بود مرا

می به می‌پرستان آر باده سوی مستان ‌آر / خیز و در شبستان آر ماه نیمروزی را

ابر چشمم چو شود سیل‌فشان از لاله / کوه در دوش کشد جامه بارانی را

کس نشناسد همی که کوشش او چون؟ / خلق نداند همی که بخشش او چند؟