شرکت در آزمون آنلاین عربی،زبان قرآن 3 - درس دوم | آزمون شماره 389

المطمئنّة: مؤنث، اسم الفاعل، مفرد، من فعل ثلاثیٍ مزیدٍ/ حال!

ارجِعی: فعل الأمر، للمؤنث، حروفه الأصلیّة (ر ج ع )/ فعلٌ و الجملة فعلیّة!

راضیةً: اسم، مفرد، منصوب، اسم المفعول، نکرة/ حال!

مرضیّةً: اسم، نکرة، مفرد، منصوب/ صفة!

أخاف منک و أرجو و أستغیث و أدنو : از تو بیم دارم و (به تو) امید دارم و (از تو) کمک می خواهم و نزدیک می شوم!

فکم تُمرّر عیشي و أنت حاملُ شهدٍ : چه بسیار زندگی را تلخ می کنی با اینکه تو در بردارنده شهد هستی!

حلَّ فصلُ الرّبیع و لبستِ الطّبیعةُ أثوابَها الجدیدة : فصل بهار فرود آمد و طبیعت لباسهای جدیدش را پوشید!

أظنّ أنّ عجینة البیتزا ما کان قد طُبخ جیّداً : گمان می کنم که خمیر پیتزا خوب پخته نشده بود!

رکبَ الحُجّاج الإیرانیّیون الطّائرة، : حج گزاران ایرانی سوار هواپیما شدند،

و نحن ننظر إلیهم متحسّرین، : و ما با حسرت به آنها نگاه می کنیم،

لأنّهم کانوا یریدون أن یزوروا بیت الله، : زیرا آنها می خواستند که خانۀ خدا را زیارت کنند،

فمرَّت ذکریاتنا عن الحجّ أمامنا مرّة أُخری! : پس خاطرات ما از حج بار دیگر مقابلمان گذر کرد!

رَأَيْتُ الْفَلّاحَ في حدیقة وَ هوَ يَجْمَعُ الْمَحصولَ بمساعدة العُمّال!

أطعمت الأمُّ المساکین و هي مسرورة بهذا العمل!

شارَكَ الطُّلّابُ في بحثٍ علميٍّ  تعلّموا فیها مسائل مفیدة حول اللّغة العربیّة!

حينَما أَرَی النّاسَ يَذْهَبونَ إلَی الْحَجِّ، تَمُرُّ أَمامي ذِکْرَياتي فَأَقولُ: يا لَيتَني أَذْهَبُ مَرَّةً أُخْریٰ!