شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فصل اول : زیبایی آفرینش

در کدام گزینه، پدیدآورندۀ اثری، نادرست ذکر شده است؟

(تاریخ اردلان: مستوره کردستانی) (شوق‌المهدی: فیض کاشانی) (هفت پیکر: نظامی)

(جامع التمثیل: محمد حبله‌رودی) (نفحات الانس: جامی) (منشآت: قائم‌ مقام فراهانی)

(دانشنامۀ علایی: ابوعلی سینا) (از آسمان سبز: سلمان هراتی) (سرود درد: محمود حکیمی)

(فرشته بفرستید: عبدالرضا رضایی‌نیا) (در جستجوی خوشبختی: لرد آویبوری) (فرهاد و شیرین: وحشی بافقی)

در کدام عبارت آرایه‌ی کنایه دیده نمی‌شود؟

راستی را کس نمی‌داند که در فصل بهار از کـجـا گردد پدیدار این همه نقش و نگار

سـر بـه هم آورده دیدم برگ‌های غنچه را اجـتـمـاع دوسـتـان یـک دلـم آمـد بـه یاد

بـا ادب بـاش کـه انـدر همه جا یابی راه در قـیـامـت نـشـود روی سـفـیـد تـو سـیاه

هـم‌چو یوسف به سر تخت برآیی از چاه با ادب باش که سرمایه‌ی خوبان ادب است

مفهوم مقابل کدام عبارت درست است؟

فرو ماند از کُنه ماهیتش: انسان نمی‌تواند به ماهیت خود پی ببرد.

بزرگان نهاده بزرگی از سَر: بزرگان در پناه لطف خداوند هستند.

بشر ماورای جلالش نیافت: انسان از درک عظمت خداوند ناتوان است.

پرستار امرش همه‌چیز و کس: خداوند پروردگار و آفریننده جهان است.

در بیت «راستی را کس نمی‌داند در فصل بهار / از کجا گردد پدیدار این همه نقش و نگار» «را» به چه معناست؟

برای

به

را مفعولی

از

در کدام گزینه، حداقل یک غلط املایی وجود دارد؟

مثل قصر پادشاه غصّه‌ها

رعد و برق شب، طنین خنده‌اش

با وضویی دست و رویی تازه کرد

عادت او نیست خشم و دشمنی

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فصل اول : زیبایی آفرینش | آزمون شماره 28927