شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 5476

خداوند را شکر نعمت گزار، که چشم از تو دارند مردم بسی، نه تو چشم داری به دست کسی. 

خدایا دلم خون شد و دیده ریش، چو می‌بینم انعامت از گفت بیش.

گر انعام او برشمارد کسی، بدان تا کند شکر نعمت بسی، ز شکر وی آن نعمت افزون بود.

آن‌چه در علم بیش می‌باید، دانش ذات خویش می‌باید.

مارگزیده‌ای که از مار دوری می‌کند.

بازجویی که به زور از متّهم، اعتراف می‌گیرد.

شوقی که ممکن است انسان به هر چیز داشته باشد.

فریبکاری که بهشت را به بهای ناچیز به مردم می‌فروشد.

شکرگزاری از خداوند، بعضاً و به‌ندرت مایة افزونی نعمت است.

خداوند تابع زمان نیست پس شکر ما در کاهش یا افزایش نعمات ما تأثیر ندارد.

کفران نعمت، بر خلاف شکر نعمت، در میزان نعمت‌های انسان‌ها مؤثر است.

شکرگزاری قطعاً مایة افزونی نعمت است.