شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19549

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد / کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

من چراغم نور داده باز نستانم ز کس / شاه خورشید است و اینک نور داده باز خواست

از جنس کارگاه نشابور و کار روم / بر من خراج روم و نشابور خوار کرد

شکر و سیم پیش همّت او / از من و شعر، شرمسارتر است

مشو با تندخویی از عدوی ساده‌دل ایمن / که‌آخر روی نرم آب خواهدکشت آتش را

چو من هلاک شوم از طبیب شهر بپرس / که مرگ کشت مرا یا تو بی‌وفا کشتی

بکشتند و آتش بر افروختند / تر و خشک هیزم همی‌سوختند

رعیت نشاید به بیداد کشت / که مر سلطنت را پناهند و پشت

هر چه بر تو آید از ظلمات و غم / آن ز بی‌باکی و گستاخی است هم

از در دل و اهل دل آب حیات / چند نوشیدی و وا شد چشم‌هات

به قیاس درنگنجی و به وصف در نیایی / متحیّرم در اوصاف جمال و روی و زیبت

 دمادم درکش ای سعدی شراب صرف و دم درکش / که با مستان مجلس درنگیرد زهد و پرهیزت

دست من بشکسته بودی آن زمان / چون زدم من بر سر آن خوش‌زبان
از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم / آتش زدم چو گل به تن لخت‌لخت خویش

چون بسی ابلیس آدم‌روی هست / پس به هر دستی نشاید داد دست
دشمن دوست‌نما را نتوان داد تمیز / شاخه را مرغ چه داند که قفس خواهد شد

کار پاکان را قیاس از خود مگیر / گر چه ماند در نبشتن شیر و شیر
دانه معنی بگیرد مرد عقل / ننگرد پیمانه را گر گشت نقل

صد هزاران این چنین اشباه بین / فرقشان هفتاد ساله راه بین
قلب روی‌اندود نستانند در بازار حشر / خالصی باید که از آتش برون آید سلیم

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا