شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17435

کثرت، ثقالت

خردی، ثقالت

خردی، حقارت

کثرت، حقارت

در ره او نبود سنگ و اگر باشد نیز / جز گهر از سر هر سنگ به پایی نرسد

هر شب من بیچاره در وقت سپیده‌دم / بر خاک سر کویت، تا کی گهر اندازم؟

کلکت گهر فشاند و این بس شگفت نیست / کاو را همیشه بحر عمان است در جوار

بارم ده از کرم سوی خود تا به سوز دل / در پای دم‌به‌دم گهر از دیده بارمت

در آتش زوال بود نعل رنگ و بو / زنهار دل به غنچه این بوستان مبند

این‌که گویند که بر آب نهاده‌ست جهان / مشنو ای خواجه که تا درنگری بر باد است

زبان شمع به صد آب و تاب می‌گوید / که مدّ عمر، سبک سیر از زبان گردد

ای شرر، از همرهان غافل مباش / فرصت ما نیز باری بیش نیست

حق ز ادراک خلق مستور است                             از مقام مقربّان دور است

ذرّه کی ظرف انبساط شود؟                              حق محیط است، کی محاط شود؟

با کَرَم‌های بی‌نهایت تو                                         قطره، بحریست از عنایت تو

حق بود نزد بینش احرار                                          محتجب از عقول چون ابصار