شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 15589

رسم بد عهدی ایام چو دید ابر بهار / گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد (حسن تعلیل)

ز بخت خویش عدوی تو دل‌شکسته بود / پر عقاب شد آری بلای جان عقاب (تمثیل)

در بلای سخت سالک جلوه نیکوتر کند / بهر جولان نهنگ امواج طوفانی خوش است (اسلوب معادله)

شیرین به جوی شیر بر آمیخت چون شکر / خسرو دلش خوش است که بزم وصال از اوست (حس‌آمیزی)

به مژگانم نگه چون آب زیرکاه می‌گردد / ز بس چشم ترم پنهان به رخسارش نظر دارد

نامد ز من گناهی و شرمنده‌ام که تو / پُر میل خشم داری و هیچت بهانه نیست

رود قربان طفل اشک هر دم مردم چشمم / که از خود دوستتر دارد پدر فرزند قابل را

در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت / حسن تو ز تحسین تو بسته‌ست زبان را