شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه

در بیت کدام گزینه تشبیه کمتر به کار رفته است؟

نه باغ ماند و نه بستان که سرو قامت تو/ برست و ولوله در باغ و بوستان انداخت

هر آدمی‌ای که مهر مهرت/ در وی نگرفت سنگ خاراست

ابروش کمان قتل عاشق/ گیسوش کمند عقل داناست

بر آتش عشقت آب تدبیر/ چندان که زدیم باز ننشست

در کدام بیت «ادات تشبیه» و «مشبه‌به» به‌طور کامل یک پایه آوایی را تشکیل می‌دهد؟

فرو بارید بارانی ز گردون / چنان چون برگ گل بارد به گلشن

شبی دارم سیاه از صبح نومید / در این شب، روسپیدم کن چو خورشید

ندارم طاقت این کوره تنگ / خلاصی ده مرا چون لعل از این سنگ

همی راندم فرس را من به تقریب / چو انگشتانِ مرد ارغنون‌زن

در کدام گزینه «تشبیه مرجّح» به کار رفته است؟

دل و دیـنـم شـد و دلـبـر به ملامت برخاست گـفت: با ما منشین کز تو سلامت برخاست

که شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشست که نه در آخر صحبت به ندامت برخاست؟!

در چـمـن باد سحر بین که ز پای گل و سرو بـه هـواداری آن عـارض و قـامت برخاست

مـسـت بـگـذشـتـی و از خـلـوتـیـان مـلکوت بـه تـمـاشـای تـو آشـوب و قیامت برخاست

در کدام گزینه آرایه «تشبیه» به کار نرفته است؟

آسمان گر از خزان درد پامالم کند/ به که سرسبز از بهار عافیت دارد مرا

شکر زنجیر جنون بر گردن من واجب است/ مدّتی شد در حصار عافیت دارد مرا

صبح محشر شور در عالم فکند و هم‌چنان/ آسمان امیّدوار عافیت دارد مرا

تا سبو بر دوش دارم از خمار آسوده‌ام/ مِی‌کشی در زیر بار عافیت دارد مرا

تعداد «تشبیه»‌ها در کدام گزینه بیشتر است؟

خجلت روی زمین از سنگ طفلان می‌کشم/ بس که از بی‌حاصلی‌ها شرمسارم هم‌چو سرو

برگ عیش نوبهاران است روی تازه‌ام/ در خزان از نوبهاران یادگارم هم‌چو سرو

کوه را از پا درآرد تنگ‌دستی‌ها و من/ سال‌ها شد خویش را بر پای دارم هم‌چو سرو

با هزاران درست، دائم بود در دست نسیم/ «صائب» از حیرت عنان اختیارم هم‌چو سرو

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13358