شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس ششم : پرورده ی عشق | آزمون شماره 189

در این زمان که عقیم است جمله صحبت ها / کناره گیر و غنیمت شمار عزلت را 

ز صد رفیق یکی مهربان فتد، هش دار / که ترک صحبت یاران مهربان نکنی

بی ندامت نبود صحبت بی حاصل خلق / شمع در انجمن انگشت‌گزان می‌باشد

در اختلاط خلق ضررهاست، زینهار / بگذر ز خلق و صحبت بی انتفاع خلق

هست چو جان چار دیوار عناصر گو مباش/ می خوری ای لیلی عالم غم محمل چرا؟

مهمان خوان خویشم اگر نیک و گر بد است / حاشا که هیچ شکوه بود از قضا مرا

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌ها / گنجینهٔ گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

چه می‌گفتم سخن مهمل کجا راند / کجا می‌رفتم و رختم کجا ماند

جوانی بیامد گشاده زبان/ سخن گفتن خوب و طبع روان
 

مدام خرقه حافظ به باده در گرو است/ مگر ز خاک خرابات بود فطرت او
 

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را
 

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است/ دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
 

کشیدند در کوی دلدادگان / میان دل و کام، دیوارها

اگر داد دادن بود کار تو / بیفزاید ای شاه، مقدار تو

آسودگی بلاست اسیران عشق را / بال و پر دلم به شکنج فراق ریخت

بگفت ار من کنم در وی نگاهی / بگفت آفاق را سوزم به آهی