شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13193

گر سخن گویم ز چین زلف تو / از سرکین چین در ابروی افکنی

 دلم محبّت ابنای روزگار گرفت / فغان که آینه‌ام خوی با غبار گرفت

 دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند / آیینه را رخ تو پری‌خانه می‌کند

 نمی‌شود دل پاکان زحرف بد غمگین / ز عکس زشت نیفتد به روی آینه چین

بابرنامه، از آثار این دوره، به زبان عربی نوشته شده است.

نویسندگان این دوره در کتاب‌های متکلف، بیشتر به ظاهرسازی و صنایعی مثل استعارات دور از ذهن روی آوردند.

مدعیان عرفان اصالت خود را از دست دادند.

سرعت ورود لغات قبایل مختلف ترک و مغول در دوره تیمور بیشتر شد.

مدتی عقل دردسر می‌داد / عشق آمد ز عقل وارستیم

معشوق کی ز اهل هوس یاد می‌کند / شکّر کجا ز مور و مگس یاد می‌کند

زمین بنده و چرخ یار من است / سر  تاجداران  شکار  من  است

بیار باده که در بارگاه استغنا / چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست