شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30490

چون حال بدم در نظر دوست، نکوست / دشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست

وعدۀ اهل کرم، نقد روان / وعدۀ نااهل شد رنج روان

همین پنج روز است عیش مدام / به ترک اندرش عیش‌های مدام

بسا نقش خردمندان که در بند هوا ماند / در آن صورت که عشق آید خردمندی کجا ماند؟

جوانی سر از رای مادر بتافت / دل دردمندش به آذر بتافت

چون سنبل تو سلسله بر ارغوان نهاد / آشوب در نهادِ منِ ناتوان نهاد

میوه‌ات باید که شیرین‌تر شود / چون رسن تابان نه واپس‌تر رود

چه حاصل از تماشای رخ حور / به چشمی چون چراغ صبح بی‌نور

عاشقی بر من پریشانت کنم                          کم عمارت کن که ویرانت کنم

چه روز باشد کاین جسم و رسم بنوردیم          میان مجلس جان حلقه حلقه می‌گردیم

دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم             خط را کنی مسلسل یعنی که من نخوانم

با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم                      با چشم تو ز باده و خمار فارغیم