شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 7615

غم تو در دلم آتش نهاد و از لعلت / صد آتش دگر اندر نهاد می‌آید

گر بهمن و بهرام برآیند از گور/ گویند که کار توست افکندن گور

اگر چه باد صبا روحپرور است به لطف / به گرد لطف تو کی‌‌‌ می‌رسد فدای تو باد

به گلستان رُخت بلبلی چو من نبود / تو آن مبین که چو بلبل نمی‌کنم فریاد

قبا بست و چابک نوردید دست/ قبایش دریدند و دستش شکست

ای دلیل دل گمگشته خدا را مددی / که غریب ار نبرد ره به دلالت برود

به دنیا توانی که عقبی خری / بخر، جان من، ور نه حسرت بری

چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش / که بر سفرهٔ دیگران داشت گوش

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چشم از آن روز که بَرکردم و رویت دیدم / به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

چو شد روز رستم بپوشد گبر / نگهبان تن کرد بر گبر ببر

دل من همی با تو مهر آورد/ همی آب شرمم به چهر آورد