شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 1995

چگونه باز کنم بال در هوای وصال / که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست /  صد گدای هم‌چو خود را بعد ازین قارون کنم

عشق من بر گل رخسار تو امروزی نیست /  دیرسالی است که من بلبل این بستانم

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل

روی از تو نپیچم و گر از شست تو آید / همچون مژه در دیده کشم تیغ  بلا را

چون کمان در بازو آرد سرو قد سیم‌تن / آرزویم می‌کند کآماج باشم تیر را

همچو خورشید ار برآید ماه بی‌مهرم به بام / مهر بفزاید ز ماه طلعتش برجیس را

ساقی می‌ چون زنگ ده کآیینه جان من است / باشد که بزداید دلم ز آیینه جان، زنگ را

تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سر / می‌ماند و ما تشنه بر خاک سر کویت

حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و درو غوطه خورم

تو آفتاب منیری که می‏روی ز سرم / فتاده بر سر ره من به سایه می‌‏مانم

چون شاخ گوزن است قد خم شده اما / از بیشه اندیشه زند نعره که شیرم