شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18415

تکرار

مجاز

تضاد

تشبیه

اما من می‌دیدم که خود پیرمرد در این سفرهای هرساله به جست‌وجوی تسلایی می‌رفت.

به ساده‌دلی روستایی خویش از هر چیزی تعجب کرد و هرچه بر او تنگ‌تر گرفتند کمربند خود را تنگ‌تر بست تا با زندگی‌هایمان اُخت شد.

اول گمان بردم که میراب است. خواب که از چشمم پرید. تازه فهمیدم که در زدنِ میراب نیست، کلفتشان بود.

تفنگ دوربین‌دارش نشان می‌دهد که تک‌تیرانداز است و آن آستین خالی نشانه مردانگی است.

جان چو بشنید که آن جان جهان باز آمد / از سر راه عدم رقص‌کنان باز آمد

صبح اقبال من از کوه امل سر بر زد / بخت بیدار من از خواب گران باز آمد

من در شب سودای او، دل خوش به فردا می‌کنم / لیکن شب سودای او ترسم که بی‌فردا بود

گرچه سخن راندم بلند، از وصف قدّش قاصرم / هر چیز کاید در نظر، قدش از آن بالا بود

نیست جز خودشکنی دامن اقبال بلند / آخر ای مشت غبار این همه پرواز چرا

 سرافرازی مجوی و پست شو پست / که تاج پاک بازان تخته بند است

 تواضع پایه اقبالمندی است / به قدر خاکساری سربلندی است

 سعدی چو سروری نتوان کرد لازم است / با سخت بازوان به ضرورت فروتنی