شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 16366

نثر فنی کم‌کم در قرن هفتم ضعیف می‌شود و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

از دیگر ویژگی‌های نثر این دوره داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است.

تاریخ‌نویسی در این دوره به اسلوب پیچیده رواج می‌یابد.

در این دوره برخی نویسندگان، کتاب‌های مشکل را به زبان ساده بازنویسی می‌کردند.

می باش طبیب عیسوی هش / اما نه طبیب آدمی کش

همی تا جهانست و این چرخ اخضر / بگردد همی گرد این گوی اغبر 

دوست می دارم من این نالیدن دلسوز را / تا به هر نوعی که باشد بگذرانم این روز را

موی می بشکافت مرد معنوی / در کرامات و مقامات قوی

فقدان استعدادهای بزرگ ادبی، منجر به ظاهرسازی و پرداختن به تصنّع شد.

کاسته شدن از صحّت و اتقان مطالب و ضعف و انحطاط فکری از ویژگی‌های بارز این دوره است.

به علّت نبودن استادان بزرگ و از بین رفتن مراکز علمی، تحقیق و تتبّع در بین علما و ادیبان تضعیف شد.

مدّعیان عرفان به درسی کردن عرفان و شرح اصطلاحات آن پرداختند، در نتیجه در این دوره، کتاب‌های عرفانی معتبری به نثر نوشته شد.

مدتی عقل دردسر می‌داد / عشق آمد ز عقل وارستیم

معشوق کی ز اهل هوس یاد می‌کند / شکّر کجا ز مور و مگس یاد می‌کند

زمین بنده و چرخ یار من است / سر  تاجداران  شکار  من  است

بیار باده که در بارگاه استغنا / چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست