شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10258

صباهت، فروگزاری

سالخورده‌ترین، صباهت

فروگزاری، میثاق

بدیهی، مؤکّد

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت                                                   جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت (تشبیه - ایهام تناسب)

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم                                              سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت (کنایه - استعاره)

ز مرغ صبح ندانم که سوسن آزاد                                                     چه گوش کرد که با ده زبان خموش آمد (استعاره - تناقض)

بنفشه دوش به گل گفت و خوش‌نشانی داد                                      که تاب من به جهان طرّه فلانی داد (ایهام – تشخیص)

اوّل شخص- اوّل شخص

اوّل شخص- سوم شخص

سوم شخص- اوّل شخص

سوم شخص- سوم شخص