شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15580

به چون تو محتشمی بی‌بها سخن ندهم / بده ز لعل شکربار قند و بستان دُر

به خنده ای بت بادام‌چشم شیرین‌لب / شکر بریزد از آن پسته دهان که تو راست 

در مشک میفکند به فندق شکنج و تاب / وز ناز و عشوه گوشه بادام میشکست

در قدمهای خیال تو به دامن هر دم / چشم دریا‌دل من لؤلؤ لالا می‌ریخت

همه شب تا به سحر از غم رویت شادیم / به امیدی که بیایی تو به غم‌خواری ما

اگر روزی به دست آرم سر زلف نگارم را / شمارم مو به مو شرح غم شب‌های تارم را

از بناگوش و خط سبز تو بس در عجبم / کز کجا برگ گلی مشک ‌تر آورده برون

مسلم است بر آن شمع‌ها سرافرازی / که زندگانی خود را به انجمن بخشند

ای گنج نوشدارو با خستگان نگه کن / مرهم به دست و ما را مجروح می‌گذاری

ای یار ناسامان من از من چرا رنجیده‌ای / وی درد و ای درمان من از من چرا رنجیده‌ای

بخت این نکند با من کان شاخ صنوبر را / بنشینم و بنشانم گل بر سرش افشانم

آه که جست آتشی خانه دل درگرفت / دود گرفت آسمان آتش من یافت باد