شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17453

گرت چو نوح نبی صبر هست در غم طوفان / بلا بگردد و کام هزارساله برآید

این که پیرانه‌سرم صحبت یوسف بنواخت / أجر صبری است که در کلبه احزان کردم

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند / چنین عزیز نگینی به دست اهرمني 

رشته صبرم به مقراض (قیچی) غمت ببريده شد / بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

گلی که تربیت از دست باغبان نگرفت                                                              اگر به چشمه خورشید می‌رسد خودروست

تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم                                                         از که می‌نالی و فریاد چرا می‌داری

کردم به سخن خود را مانند به عشاقت                                                             چون مرغ کجا باشد مور ارچه پری دارد

گل بر رخ رنگین تو تا لطف عرق دید                                                              در آتش شوق از غم دل غرق گلاب است

موج این دریا، نجوید ساحل آرام را / طاقت و آسودگی، از من گریزان باد و هست

بحریم و نیست قسمت ما آرمیدنی / چون موج خفته است تپش مو به موی ما

صدهزاران گوهر معنی و صورت هر نفس / موج این دریا به پیدا و نهان انداخته

ما شکوه از کشاکش دوران نمی‌کنیم / موجیم و کار خویش به دریا گذاشتیم

آن‌ها چه انسی با خاک گرفته‌اند و خاک، مظهر فقر مخلوق در برابر قنای خالق است.

حضرت عیسی بر سبیل تلطّف جوابش بازداد و آن شخص مسلّم نداشت و آغاز عربده نهاد.

تمام توان ما در دوران اسارت، ضربان قلب و سوی چشم ما، به خطوط و سطور این کاغذها و کلمات بود.

پس به زجر و مصادره از وی بازستانی و در خزینه نهی، درویش و رعیت را چه سود دارد؟