شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27043

ناقه‌ی جسم ولی را بنده باش / تا شوی با روح صالح خواجه‌تاش

آن‌که از کبرش دلت لرزان بود / چون شوی چون پیش تو گریان شود

میوه‌ات باید که شیرین‌تر شود / چون رسن تابان نه واپس‌تر رود

شکر یزدان را که چون او شد پدید / در خیالش جان خیال خود بدید

گوهر خود را هویدا کن کمال این است و بس / خویش را در خویش پیدا کن کمال این است و بس

کار همه محبان همچون زر است امشب / جان همه حسودان کور و کر است امشب

آن نفسی که با خودی یار چو خار آیدت / وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت

قبله امروز چون شهنشه نیست / هر که آید به در بگو ره نیست

عاشقی بر من پریشانت کنم                          کم عمارت کن که ویرانت کنم

چه روز باشد کاین جسم و رسم بنوردیم          میان مجلس جان حلقه حلقه می‌گردیم

دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم             خط را کنی مسلسل یعنی که من نخوانم

با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم                      با چشم تو ز باده و خمار فارغیم