شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس شانزدهم: خسرو | آزمون شماره 20253

هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست / الحان بلبل ازنفس دوستان توست 

یوسف به بندگی ات کمر بسته بر میان / بودش یقین که ملک ملاحت از آن توست 

هر گر نشان ر چشمه ی کوثر شنیده ای ؟ / کو را نشانی از دهن بی نشانی توست

این باد روح پرور از انفاس صبحدم / گویی مگر ز طره ً عنبرفشان توست

 تو خود را از آن در چَه انداختی / که چَه را ز ره باز نشناختی
 

گفت اگر جام جم شکست تو را  / دیگری به از آنت بفرستمم
 

نمی‌دانم چه نفرینی گریبان‌گیر مجنون است / که وحشی می‌کند چشمانش آهوهای صحرا را
 

فریب خال گندمگون او خوردم ندانستم / که خواهد ساختن این نقطه پرگار عاشق را

در خطاب آدمی ناطق بدی / در نوای طوطیان حاذق بدی         

ظاهر دستار چون حلّۀ بهشت / چون منافق اندرون رسوا و زشت

روزکی چندی سخن کوتاه کرد / مرد بقال از ندامت آه کرد     

نیم‌شب با گریه مستانه حالی داشتم / تلخ شد عیش من از لبخند بی هنگام صبح