شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29609

صامت ر

مصوت بلند و

مصوت کوتاه( ُ)

مصوت کوتاه ( َ)

من پیر سال و ماه نیم ‌یار بی‌وفاست / بر من چو عمر می‌گذرد پیر از آن شدم

ز دست کوته خود زیر بارم / که از بالابلندان شرمسارم

آیینه‌ شاهی است بر این صفّه صفوت / صوفی به ادب باش و بر این صفّه صفا کن

ما را همه شب نمی‌برد خواب / ای کشته‌ روزگار دریاب

در غم هجر تو تنها نه منم، کز یاران/  هر کسی راست به قدر خود ازین غم قدری

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت / به قصد جان من زار ناتوان انداخت

به دو چشم تو، که چون چشم تو بیمار توام/ چه شود گر بفرستی ز دو عالم شکری؟

آنکه چون من همه کس از دل و جان بندۀ اوست/ گرچه در خاطر او نیست کسی را خطری

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم / هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

به نیک و بد مشو در بند فرزند / نیابت خود کند فرزند فرزند

ز سر زلف عروسان چمن دست بدارد / به سر زلف تو گر دست رسد باد صبا را

نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا (جنگ) / تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی