شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی | آزمون شماره 11879

حالت ممکن الوجود مانند ترازویی است که یک کفه بر دیگری ارجحیت دارد .

پدیده های جهان هستی ، ذاتا ممکن الوجود هستند .

محال است که پدیده ای در جهان هستی ، خود به خود موجود شود .

پدیده های جهان هستی ، هم می توانند باشند ؛ هم نباشند .

دو طرف بر یکدیگر اثر گذاشته و از یکدیگر اثر می‌پذیرند.

اگر طرف اول نباشد، احتمالاً طرف دوم موجود نخواهد شد.

تنها در این روابط است که هستی و چیستی داد و ستد می‌شود.

طرف دوم هیچ نقشی جز هستی یافتن ندارد.

هر حادثه علتی دارد و اجزای جهان ارتباط و پیوستگی وجودی با یکدیگر دارند.

هر معلول از علت خاص خود سرچشمه می‌گیرد که نظم خاصی در جهان ایجاد می‌کند.

هرگاه علت تحقق یابد، فرض عدم تحقق معلولش محال است.

با مشاهده هر پدیده‌ای می‌توان در پی کشف عامل و منشأ آن پدیده بود.

تخلف‌ناپذیری میان علت و معلول- سنخیت میان علت و معلول

عدم سنخیت میان علت و معلول- تخلف‌پذیری میان علت و معلول

حتمیت نظام هستی- سنخیت علت و معلول

تخلف‌ناپذیری میان علت و معلول- عدم پیوستگی میان علت و معلول