شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 9405

شعر معناگراست نه صورتگرا؛ شاعران به معنی بیشتر توجه دارند تا به زبان.

شاعران برای مضمون‌سازی از هر پدیده در عالم طبیعت یا هر موضوعی در قلمرو ذهن استفاده می‌کنند.

استفاده از ردیف های طولانی و خوش آهنگ در شعر این دوره رایج است.

شاعران معمولاً مطالب فلسفی، عرفانی و غنایی را به شیوهٔ گذشتگان بازگو می‌کنند.

این وطن مصر و عراق و شام نیست / این وطن جایی است کاو را نام نیست

هوای کوی تو از سر نمی رود بیرون / غریب را دلِ سرگشته با وطن باشد

سعدیا حبّ وطن گرچه حدیثی است درست / نتوان مرد به سختی که من اینجا زادم

در بحر، هر که ساخت وطن چون حباب، اسیر! / دردسر خرابه ساحل چه می کند