شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16975

پنج

سه

چهار

دو

عشق ميان من و ميهنم را از من نمی‌رباید.

مجاهدان راه خدا، دشمن خون‌خوار را از آینده‌ی وخیمشان ترساندند.

خداوند داد مردم مظلوم را از ظالمان و ستم‌گران بستاند.

این شعله‌ی عشق بعد از مرگم از مدفن من افروزد.

عطّار نیشابوری _ نصرالله منشی _‌ عنصرالمعالی کیکاووس

عطّار نیشابوری _ نصرالله منشی _‌ خواجه نظام‌الملک توسی

نصرالله منشی _‌ عطّار نیشابوری _ عنصرالمعالی کیکاووس

نصرالله منشی _‌ عطّار نیشابوری _ خواجه نظام‌الملک توسی

من این مست گران را با که گویم / من این بیداد را داد از که جویم

قومی به فیض پیر خرابات کی رسند / کز جام باده حال خرابی نداشتند

بلندی از آن یافت کو پست شد / در نیستی کوفت تا هست شد

از تو ای دوست نگسلم پیوند / ور به تیغم بُرند بند از بند

دامن خورشید شبنم از سحرخیزی گرفت                                     چون بود شب زنده‌داری بی‌اثر پروانه را؟

یاد بهشت، حلقه بیرون در بود                                                   در تنگنای گوشه دل آرمیده را

قانع به تلخ و شور شدیم از جهان خاک                                        چون کعبه دل به چشمه زمزم گذاشتیم

همی گفت هر کس چنین کارزار                                                نداریم یاد اندرین روزگار