شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 26594

بر او راست خم کرد و چپ کرد راست/خروش از خم چرخ چاچی بخاست

می‌دید اگر خسرو چو من رخسار آن شیرین‌دهن/می‌کند همچون کوهکن با نوک مژگان بیستون

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد/که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

خیزید که آن یار سعادت برخاست/خیزید که از عشق، غرامت برخاست

بایزید از جمله مرد مرد خاست / زانک ما را خواست هیچ از ما نخواست (تشبیه / واج‌آرایی)

خویش بدخواهی، که غیر از بد نخواست / از تو بیگانه است، پس خویشی کجاست (جناس / تلمیح)

رفته است و مهرش از دلم نمی‌رود / ای ستاره‌ها، چه شد که او مرا نخواست؟ (استعاره / واژه‌آرایی)

گردون مرا ز محنت هستی رها نخواست / مرگم رسیده بود ولیکن خدا نخواست (تضاد/ واژه‌آرایی)

الف _ د

د _ ه

ب _ ج

ه _ ب

تشخیص _ واج‌آرایی _ تضاد _ تناسب

کنایه _ واژه‌آرایی _ تضاد _ واج‌آرایی

تضاد _ جناس _ واج‌آرایی _ کنایه

واژه‌آرایی _ تشخیص _‌کنایه _ تشبیه

آن روز که لاله از پی لاله شکفت             بر گونه شرق زخم صدساله شکفت

ستون کرد چپ را و خم کرد راست           خروش از خم چرخ چاچی بخاست

سنبل و سوسن و سمن هر سوی            سوی گل ها به ساز و سامان است

خواب نوشین بامداد رحیل                      باز دارد پیاده را ز سبیل