شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18529

عاقل در دفع مکاید دشمن تأخیر صواب نبیند.

دید یکی بهر خروشنده‌ای               سهمگنی، نادره جوشنده‌ای

گفت در این معرکه، یکتا منم               تاج سر گُلبُن و صحرا منم

ابر ز من حامل سرمایه شد               باغ ز من صاحب پیرایه شد

ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد / ناله کن بلبل که گلبانگ دل‌افگاران خوش است

نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس / که عندلیب تو از هر طرف هزاران‌اند

از چاشنی قند مگو هیچ و ز شکر / ز آن‌رو که مرا از لب شیرین تو کام است

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو / باز پرسید خدا را که به پروانه‌ی کیست

ناله، مهیب، دریغ، سزاوار

آواز، شعله‌ور، تأسّف، کافی

تکیه‌زدن، خروشان، جادو، پسندیده

صدا، هولناک، سحرکردن، شایسته

چون غرض آمد هنر پوشیده شد                                          صد حجاب از دل به سوی دیده شد 

عیب یاران و دوستان هنر است                                          سخن دشمنان نه معتبر است

به منّت دگران خو مکن که در دو جهان                                رضای ایزد و انعام پادشاهت بس   

عالم شهر گو مرا وعظ مگو که نشنوم                                  پیر محلّه گو مرا توبه مده که بشکنم