شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18510

تباهی، اقوام، فریاد، عدالت

تلف، گروه، توان، عادل

فساد، قوم، توان، عدل

تباه، گروه، تاب، عدل

هست پنهان به دلم درد فراوان از تو / ناله‌ی زارم از آن است چه پنهان از تو

من به دردت خوشدل و افزونی اندوه خویش / عالمی را گرچه هر دم فکر درمان من است

او به خونم تشنه و من بر لبش تا چون شود / کام بستانم از او یا داد بستاند ز من

گر تو بازآیی و پیرانه‌سرم پرسی حال / ماضی عمر گرانمایه شود مستقبل

در بیابان طلب گرچه ز هرسو خطری است / می رود حافظ بیدل به تمنای تو خوش

حضوری گر همی خواهی از او غایب مشو حافظ / متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

خداوندا دل و دینم نگه دار / به مستوران (پوشیدگان) مگو اسرار مستی

الهی عفو کن گناه ورا / بیفزای در حشر (قیامت) جاه ورا

دلیر در سر بازار حشر خرج کند                              گرفت هر که زر خویش را عیار امروز

شور سحر حشر اگر باورتان نیست                          گل مصحف صد برگ را به سوگند گشوده است

زود باشد حشرشان در خاک با قارون شود              این گران جانان که سیم و زر به روی هم نهند

حلال و خوش خور و طاعت کن و دروغ مگوی        بر این سه کار بر روز حشر گوی عمل