شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19748

نماند ایچ با روی خورشید، رنگ / به جوش آمده خاک بر کوه و سنگ

برآویخت رهّام با اشکبوس / برآمد ز هر دو سپه بوق و کوس

به گرز گران دست برد اشکبوس / زمین آهنین شد، سپهر آبنوس

بر او راست خم کرد و چپ کرد راست / خروش از خم چرخ چاچی بخاست

دست از فغان مدارید گر ذوق وصل دارید/ کز نالۀ جگر سوز این نی پر از شکر شد
 

آسوده بود بلبل تا گل نبود در باغ/ بی‌تابی دل ما از وصل بیشتر شد 
 

 تا دل به یار پیوست دیگر نکرد یادم/ با سر چه کار دارد دستی که در کمر شد 
 

تا شوق در ترقی است امید وصل باقی است/  چون مور پر برآورد محروم از شکر شد 

نویسنده در این متن‌ها، تفکّر آگاهی‌بخش یا انتقادی خویش را درباره‌ی دادگری، عدالت‌خواهی و ستم‌ستیزی، بیان می‌کند.

این متن‌ها فریاد مظلومیت آزادی‌خواهان است و خوانندگان را به ایستادگی و سازش‌ناپذیری در برابر ظلم، فرامی‌خواند.

این، مربوط به هنگامی است که یک ملّت یا جامعه به مبارزه با عوامل استبداد و استکبار داخلی یا تجاوز بیگانگان برمی‌خیزد.

موضوع اصلی این سروده‌ها یا نوشته‌ها، ستایش آزادی و آزادی‌خواهی و دعوت به مبارزه و پایداری در برابر بیدادگران است.

من نه آنم که تراوش کند از من گله‌ای / می‌دهد خون جگر رنگ به بیرون، چه کنم 

اگر ز خون دلم بوی شوق می‌آید / عجب مدار که هم‌درد نافۀ ختنم

در نالۀ دل‌ها ز اجابت اثری نیست / نالیدن پوچی ز جرس بیش نمانده است

نیست حرف عشق را تأثیر در افسردگان / بی نمک ماهی ز بحر شور می‌آید برون