شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 5673

ما عیب و نقص خویش و کمال و جمال غير / پنهان نموده‌‌ایم چو پیری پس خضاب 

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک / بگفت آنگه که باشم خفته در خاک

عنقا شکار کس نشود دام بازچین/ کآنجا همیشه باد به دست است دام را

چون ماه که رخش حسن می‌‌تازد / صد غاشیه‌‌کش به دلبری هستش 

همسایه‌ها _ خواب ارغوانی _ برآشفتن گیسوی تاک _ دلاویزتر از سبز

آینه‌های دردار _ برآشفتن گیسوی تاک _ تنفس صبح _ سفر ششم

مدار صفر درجه _ گوشواره عرش _ آیینه‌های ناگهان _ ملاقات در شب آفتابی

روزگار سپری‌شده مردم سالخورده _ ضیافت _ دستور زبان عشق _ دلاویزتر از سبز

امشب تو را به خوبی نسبت به ماه کردم                                                                  تو خوب‌تر ز ماهی من اشتباه کردم

همسایه گو گواهی مستی و عاشقی                                                                  بر من مده که خویشتن اقرار می‌کنم

چون نفسی دیگرم ز عمر امان نیست                                                                  این نفسی چند در هوس به چه تازم

غیر غم حاصل ندیدم ز آشنایی‌های تو                                                                  وین غم دیگر که از بیگانگان می‌دانیم

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود                                                                                        گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود

گر مدد خواستم از پیر مغان عیب مکن                                                                                        شیخ ما گفت که در صومعه همّت نبود

چون طهارت نبود کعبه و بتخانه یکی است                                                                                        نبود خیر در آن خانه که عصمت نبود

ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی                                                                                        آن چه در مذهب ارباب طریقت نبود