شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11654

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود / گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

با تو پیوستم و از غیر تو ببرید دلم / آشنای تو ندارد سر بیگانه و خویش

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام / جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

گر گوش هوش داری بشنو که باز گویم                                رمزی چنان که دانی رازی چنان که دانم

عشقش به جان خریدم و قصدم به جان کند                                بر جان خویش دشمن جان را گزیده‌ام

بخت ز من دست شست شاید اگر من                                         نقش امید از رخ مراد بشویم

دلم ز پاس نَفَس تار می‌شود چه کنم                                        وگر نفس کشم افگار می‌شود چه کنم

ص _ غ  

ص _ ص

غ _ غ     

غ _ ص