شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 7: ابزارهای شناخت | آزمون شماره 5395

عقل از طريق تحليل یافته های حسی به قوانین طبیعت دست می یابد . این نوع شناخت را " شناخت عقلی " می گویند .

عقل قادر است بدون استفاده از یافته های تجربی و صرفا با تفکر و چینش استدلال ، دانش هایی را پایه گذاری کند که به این دانش ها " شناخت عقلی " می گویند .

عقل قادر است بر مبناي چینش استدلال و براهين ، دانش هایی را پایه گذاری کند که به این دانش ها " شناخت تجربي " می گویند .

انبياء الهي با مدد از كشف و شهود و بر پايۀ تجارب دروني ، به قوانین ماوراءطبیعت دست می یابند که حاصل را " شناخت وحياني " می گویند .

در شناخت حسی خطا رخ می‌دهد و همین بروز خطا ارزش و اعتبار این شناخت را سلب می‌کند.

یکی از نشانه های ارزش شناخت حسی، شناخت تفاوت‌ها و تمایزها است.

به کمک این شناخت با عالم طبیعت آشنا شده و بسیاری از موجودات و ویژگی‌های آنها را می‌شناسیم.

ما با استفاده از شناخت حسی از اشیای طبیعی بهره می‌بریم و نیازهایمان را برطرف می‌کنیم.

عقل

حس

قلب

وحی

آن چه اصیل است، وجود است و ماهیت انتزاعی است، یعنی هیچ گونه واقعیتی ندارد.

میان وجود و ماهیت، وجود امری واقعی و ماهیت مفهومی ساخته و پرداخته ذهن افراد است.

ذهن عادی و طبیعی انسان، در مسئله اصالت وجود یا ماهیت، حقیقت را وارونه نشان می دهد.

وحی و شهود را باید در فلسفه به همان نحوی به کار گرفت که عقل و استدلال به کار می روند.