شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17090

ما را به آب‌ دیده شب و روز ماجراست / زان رهگذر که بر سر کویش چرا رود

طرب سرای محبّت کنون شود معمور / که طاق ابروی یار منش مهندس شد

نسیم زلف تو چون بگذرد به تربت  حافظ / ز خاک کالبدش صد هزار لاله برآید

من این دلق مرقّع را بخواهم سوختن روزی / که پیر می‌فروشانش به جامی برنمی‌گیرد

به هر جفا ز وفای تو می‌نخواهم گشت                   از این که نقض وفا شیوه احبّا نیست

 تا کاخ صمد ساختی ایوان صنم را                پرداختی از هر چه به جز دوست حرم را

این منم از پشت کوژ، چنگ حریفان عشق                   زار بنالم ولی خوار ندانم که چیست

آب حیات موج زد دوش ز صحن خانه‌ام                یوسف من فتاد دی همچو قمر به چاه من

خبر زان چه بگذشت یا بود خواست / ز کس ناشنیده همه گفت راست

همه کس به یک خوی و یک خواست نیست / ده انگشت مردم به هم راست نیست

به نهاد و خو و صورت به پدر ماند راست / پسر آن است پدر را که بماند به پدر

ای خوی تو ستوده و رای تو چون تو راست / دایم تو را به فضل و به آزادگی هواست